Jeżyk Hugo i świecąca jagódka

2-5 min czytania
9 stron
4+

W przytulnym lesie mieszka Hugo, mały jeżyk o największym sercu na świecie. Kiedy znajduje jedną świecącą jagódkę, która potrafi leczyć i dawać szczęście, obiecuje strzec jej aż do chwili prawdziwej potrzeby. To ciepła baśń o dobroci i odwadze — o tej cichej magii, która potrafi odmienić cały las.

W przytulnym lesie, schowany między korzeniami starego dębu, mieszkał mały jeżyk o imieniu Hugo. Wszyscy znali go z łagodnego serca i z tego, że tak bardzo lubił pomagać. Pewnego ranka, gdy węszył w poszukiwaniu śniadania, Hugo natrafił na niski krzaczek — a na nim rosła tylko jedna jagódka, świecąca łagodnie niczym świetlik.

Ciekawski jak zawsze, Hugo ostrożnie wyciągnął łapkę, żeby jej dotknąć. Lecz nagle rozległ się cichutki głosik. — Proszę, nie zrywaj tej jagódki — powiedział. Hugo rozejrzał się i zobaczył maleńką wróżkę o imieniu Fina, która fruwała nieopodal na migoczących skrzydełkach.

— To czarodziejska jagódka — wyjaśniła Fina. — Ma moc leczenia i dawania szczęścia, ale można jej użyć tylko w chwili wielkiej potrzeby. Hugo powoli pokiwał głową, bo zrozumiał, jak cenne jest jego znalezisko. — W takim razie obiecuję — powiedział — że będę jej strzegł.

Mijały dni, jeden za drugim, a Hugo zajmował się swoimi małymi sprawami. Lecz za każdym razem, gdy jego ścieżka biegła obok świecącego krzaczka, przystawał na chwilkę, żeby popilnować jagódki — po prostu, by mieć pewność, że wszystko z nią w porządku.

Pewnego popołudnia przez las przetoczył się głośny trzask. Hugo pospieszył w stronę hałasu i zobaczył gromadkę zwierząt zebranych wokół powalonego drzewa. Pod ciężkim pniem uwięziony był borsuk o imieniu Benny, który nie mógł się ruszyć ani na krok.

Hugo od razu zrozumiał: nadeszła chwila wielkiej potrzeby, o której mówiła Fina. Pobiegł tak szybko, jak tylko niosły go małe łapki, ostrożnie zerwał świecącą jagódkę i przyniósł ją do Benny’ego. — Zjedz to, Benny — powiedział Hugo łagodnie.

Gdy tylko Benny połknął jagódkę, otoczyło go ciepłe, złote światło. Siły wróciły mu w jednej chwili, ciężkie drzewo uniosło się akurat na tyle, a Benny zdołał się wypełznąć — a jego zadrapania zagoiły się same. Inne zwierzęta biły brawo i przytulały Hugo, dziękując mu za dobroć i za szybką, odważną decyzję.

W tej właśnie chwili Fina pojawiła się na nowo. — Hugo, twoja dobroć i odwaga uratowały Benny’ego. Za twoją ofiarność zasadzę tutaj jeszcze wiele krzaczków z czarodziejskimi jagódkami. — Och, dziękuję ci, Fino! — zawołał Hugo, zachwycony tą cudowną wieścią.

Od tego dnia zakątek lasu, w którym mieszkał Hugo, rozkwitł i rozrósł się, gęsty od krzaczków pełnych świecących jagódek. A Hugo, dobry mały jeżyk, stał się bohaterem w oczach wszystkich leśnych mieszkańców.

Udostępnij:Pinterest WhatsApp Facebook Wyślij znajomym

Chcesz wiedzieć więcej o bajkach i baśniach? Zajrzyj do artykułów

Według tematu

Według wieku

Kolorowanki dzikie zwierzęta

Więcej bajek do czytania

Wszystkie bajki