Kaybolan Ayakkabıların Sırrı

5-7 dakika okuma
14 sayfa

Pınarköy'de tuhaf bir şey olur: her sabah bir çiftin tek ayakkabısı kaybolur ve kimse sebebini bilmez. Bilmeceyi çözmeye kararlı Lili ile arkadaşları geceleyin nöbete girer… ve her şeyi değiştiren büyülü bir keşif yaparlar. Eski eşyalara ikinci bir hayat vermenin ve birini mutlu etmenin sıcacık, ışıltılı öyküsü.

Pınarköy kasabasında hayat sessiz sedasız, sakin sakin akıp giderdi — ta ki bir gün, birdenbire çok tuhaf bir şey olana dek. Her sabah kasaba halkı, bir çiftin tek ayakkabısının kaybolduğunu fark ediyordu. Sol tek yok oluyor, sağ tek ise olduğu yerde bekleyip duruyordu.

İlk başta yalnızca bir tesadüf gibi görünüyordu. Ama çok geçmeden herkes, işin altında gizemli bir düzen yattığını fark etti. En çok üzülenler çocuklardı, çünkü kaybolanlar hep onların rengârenk, en sevdikleri ayakkabılarıydı.

Küçük Lili, kırmızı, ışıltılı ayakkabılarını dünyada her şeyden çok severdi. İşte bu yüzden bir sabah uyanıp da onlardan birinin kaybolduğunu görünce, yüreği küt diye attı.

Kaşlarını çattı, biraz da üzüldü, ama ağlamak yerine kendi soruşturmasını başlatmaya ve bu sırrı bir kez olsun çözmeye karar verdi. "Artık bu hiç de komik değil!" dedi Lili, arkadaşları Timur, Sara ve Mert'e kararlı bir sesle. "Haydi, ayakkabılarımızı kim ya da ne alıyor, hep birlikte öğrenelim!"

"Belki de geceleri dolaşan gizli bir ayakkabı koleksiyoncusudur," diye tahmin yürüttü Mert, elindeki tek başına kalmış spor ayakkabıyı evirip çevirerek. "Ya da belki," dedi Sara usulca ve düşünceli düşünceli, "kimse sevmeyince ayakkabılar kendiliğinden kaçıp gidiyordur."

Sırrı çözmek için çocuklar, geceleyin Lili'nin evinin önünde nöbet tutmaya karar verdiler. Sıcacık bir battaniyeye sarınıp çalıların arasına saklandılar ve kımıldamadan beklemeye koyuldular. Ay pırıl pırıl parlıyor, gece ise sessiz ve gizemliydi. Derken birden, gümüşi ay ışığında minicik siluetler belirdi.

Bir elmadan büyük değillerdi; çiy taneleri gibi parıldayan saydam kanatçıkları vardı ve ellerinde minicik fenerler tutuyorlardı. "Periler!" diye fısıldadı Lili, gözleri ışıl ışıl.

Küçük yaratıklar ayakkabılara usulca yaklaşıyor, onları dikkatle inceliyor ve yalnızca biraz eskimiş, tabanı yorgun ve aşınmış olanları alıyordu. Onları özenle minicik torbalara koyup, kanatları parıldaya parıldaya ormana doğru uzaklaşıyorlardı. Çocuklar hiç duraksamadan, sessizce peşlerine düştüler.

Patika, çocukları kocaman, dalları geniş bir meşe ağacının altındaki şirin bir açıklığa götürdü. Orada harikulade bir manzarayla karşılaştılar: periler ayakkabıları büyülü küçük yapılara dönüştürüyordu — kimi fareler için minicik evceğizler, kimi sincaplar için salıncaklar, kimi de kurbağa yavruları için küçük kayıklar oluyordu.

Perilerden biri, adı Luminella olan peri, çocukları fark edip tatlı tatlı gülümsedi. "Biz biraz yorulmuş ayakkabıları arıyoruz," diye açıkladı yumuşak, ezgili bir sesle. "Onlara ikinci bir hayat armağan ediyoruz — ormandaki dostlarımız için sıcacık yuvalara ve oyun alanlarına dönüştürüyoruz. İnanın, hiç kimseyi üzmek istememiştik."

Lili'nin gözü, ışıltılı bir ayakkabıdan neşeyle başını uzatan bir sincaba takıldı ve yüzünü kocaman bir gülümseme aydınlattı. "Bakın ne diyeceğim?" diye sevinçle haykırdı. "Ayakkabıları size biz kendimiz getirebiliriz! Evde küçük gelen ya da öylece duran birkaç çift var. Onları çöpe atmaya öyle kıyamıyoruz ki… siz ise onlara yeni bir hayat verip birini mutlu ediyorsunuz."

Periler bu fikre bayıldı. Çocuklara yürekten teşekkür ettiler ve bir daha asla izinsiz hiçbir şey almayacaklarına söz verdiler.

O günden sonra Pınarköy'de güzel, yeni bir gelenek doğdu: ayda bir kez çocuklar, küçük gelen ya da artık gerekmeyen ayakkabıları toplayıp Orman Açıklığı'na götürüyordu. Periler de onları seve seve orman sakinleri için sıcacık evceğizlere, salıncaklara ve oyun alanlarına dönüştürüyordu.

O günden sonra Lili ve arkadaşları gerçek bir şeyi anladılar: küçük gelen ya da öylece duran eşyaları rafta saklamak gerekmez. Onlara yeni bir hayat armağan etmek — gerçekten ihtiyacı olana vermek çok daha güzeldir.

Uygulamada okumaya devam edin

Masalın ikinci yarısı, resimleriyle ve internetsiz.

Ücretsiz dene

Telefonda açmak için kamerayı doğrultun

Bu masalları kimin yazdığını ve ilk baskılarında nasıl olduklarını merak ediyor musunuz? Yazılara bakın

Kaybolan Ayakkabıların Sırrı

Daha çok masal