Zippy Sıcak Denize Gidiyor

7-9 dakika okuma
20 sayfa
8+

Karlar ve buzlar arasında yaşayan küçük penguen Zippy, uzaklarda ne olduğunu çok merak eder. Bir gün denize atlar, uzun uzun yüzer ve güneşli bir kumsala varır. Orada yeni arkadaşlarıyla sıcak kumda uzanır, suda oynar, topa gagasıyla vurmayı öğrenir, onlara da penguen yarışını öğretir.

Karla, buzla kaplı soğuk bir kıyıda Zippy adında küçük bir penguen yaşardı. Zippy sık sık buzun ucuna gider, uzaklara bakardı. “Oralarda, çok uzaklarda ne var acaba?” diye düşünürdü.

Zippy bir yer hayal ederdi: güneşi sımsıcak, denizi ılık mı ılık bir yer. Oraya gitmeyi öyle çok istiyordu ki!

Bir gün Zippy buzun kenarında dalgaları seyrediyordu. Şap şap, şap şap… Birden “Yola çıkıyorum!” dedi. Buzdan aşağı hızla kaydı, cup diye suya daldı. Güçlü bir akıntı onu yakaladı ve uzaklara, çok uzaklara götürdü.

Zippy yüzdü, yüzdü, yüzdü. Arkadaki buzlar küçüldü, küçüldü, sonunda hiç görünmez oldu. Su gitgide ısınıyordu. “Oh, ne güzel!” dedi Zippy keyifle.

Günler sonra Zippy küçük bir kumsala çıktı. Evde kar vardı, burada yumuşacık, sıcacık kum. Evde buz vardı, burada pırıl pırıl bir güneş. Zippy şaşkın şaşkın etrafına bakındı. Her şey ne kadar da başkaydı!

Az ötede çocuklar oynuyordu. Pengueni görünce gözleri kocaman oldu, birbirlerine baktılar. Sonra merakla koşa koşa yanına geldiler.

“Aa, bakın! Gerçek bir penguen!” diye bağırdı Tina sevinçle. Herkes Zippy’ye bakıyordu. Zippy biraz utandı, başını eğdi. “Me… merhaba,” dedi usulca. “Ben Zippy.”

Çocuklar Zippy’nin çevresine toplandı. Hepsi bir ağızdan anlatıyordu: deniz ılıktı, kum sıcacıktı, kumda yatmak ne hoştu! Sonra kuma uzanıp gösterdiler. Denizin ılık olduğunu Zippy zaten biliyordu. Ama sıcak kumda öylece yatıp ısınmak mı? Bunu hiç düşünmemişti! O da hemen yanlarına uzandı. Sırtı ısındı, karnı ısındı. “Ooo, ne güzelmiş!”

“Kumsalda başka ne yapılır?” diye sordu Zippy. “Top oynarız, denize girip yüzeriz!” dedi Jake. “Bizimle oynar mısın?” Zippy’nin gözleri parladı. “Oynarım!”

Çocuklar sığ suda oynuyordu. Kimi zıplıyor, kimi su sıçratıyordu. Zippy önce kıyıdan seyretti. Suda böyle oyunlar hiç görmemişti! Sonra o da hop diye suya daldı. Şlap! Her yer köpük oldu.

Suda Zippy evindeki gibiydi. Karnının üstünde, kızak gibi suyun yüzünde vınnn diye kaydı! Çocukların ağzı açık kaldı. “Gerçek penguenler böyle yüzer,” dedi Zippy. “Siz de deneyin!” Çocuklar hemen denedi. Zippy kadar hızlı değillerdi ama çok eğlendiler.

Sonra sıra topa geldi. Çocuklar Zippy’ye file üstünden top oynamayı öğretiyordu. Ama bu hiç kolay değildi! Zippy zıpladı, kanatlarını çırptı… Top vızz diye yanından geçti. Bir daha zıpladı… Top yine kaçtı. Kanatları kısacık, karnı yusyuvarlaktı.

Ama Zippy pes etmedi. Bir daha denedi, bir daha… Derken aklına bir şey geldi. Top gelince başını uzattı ve… tak! Gagasıyla vurdu! Top filenin üstünden uçup gitti. Çocuklar sevinçle bağırdı: “Penguen vuruşu!” Herkes koşuyor, gülüyor, şakalaşıyordu. En çok da Zippy gülüyordu.

“Bizim orada da oyunlar var,” dedi Zippy neşeyle. “Penguen yarışı! İster misiniz, göstereyim?” Çocuklar seve seve kabul etti. Zippy gösterdi: paytak paytak yürüyecek, hop hop zıplayacak, suya varınca göbeklerinin üstüne pat diye yatacak, sonra geri koşacaklardı. Herkes yan yana dizildi. “Bir, iki, üç!”

Kumda koşmak Zippy için hiç kolay değildi. Ayakları kuma gömülüyor, sağa sola sallanıyordu. Ama ne eğlenceliydi! Üstelik oyununu herkes çok sevmişti. Zippy kıkır kıkır gülüyordu.

Günler geçti. Çocuklar her sabah “Zippy, gel!” diye seslenirdi. Zippy de paytak paytak yanlarına koşardı, sanki çok eski bir arkadaşmış gibi. Birlikte sıcak kumda uzanırlar, tuzlu rüzgârı koklarlardı. Güneş de hepsini tatlı tatlı ısıtırdı.

Bir gün Zippy çocuklara evini anlattı. “Bizim orada her yer bembeyaz kar! Buzun üstünde karnımızın üstüne yatıp kayarız, kayarız!” Kanatlarını açıp kocaman bir buzda kayıyormuş gibi yaptı. “Sonra suya dalar, balık yakalarız!” Çocuklar çevresine oturmuş, soluksuz dinliyordu. Etraf sımsıcaktı ama hepsi karı, buzu hayal ediyordu.

Ama bir gün Zippy’nin evine dönme vakti geldi. Çocukların yüzü asıldı. Hepsi ona sımsıkı sarıldı. Tina ona küçük bir deniz kabuğu uzattı. “Bu senin,” dedi. “Ona baktıkça bizi hatırla, olur mu? Bu sıcacık günleri de.”

Zippy deniz kabuğunu aldı, kanadıyla usulca okşadı. Hem mutluydu hem de biraz hüzünlü. Gülümsedi. “Sizi de oyunlarımızı da hiç unutmayacağım,” dedi. “Belki bir gün yine gelirim. O zaman yine oynarız, olur mu?”

Sonra Zippy denize girdi. Çocuklar kıyıda durmuş, el sallıyordu. Zippy de kanadını salladı ve evine doğru yüzdü, yüzdü. Deniz kabuğunu göğsüne bastırdı. İçinde sanki ılık deniz uğulduyor, arkadaşları gülüyordu.

Paylaş:Pinterest WhatsApp Facebook Bir arkadaşa gönder

Bilinen masalları kimin yazdığını ve ilk baskılarında nasıl olduklarını merak ediyor musunuz? Yazılara bakın

Konuya göre

Vahşi hayvan boyama sayfaları

Daha çok masal

Bütün masallar