Chippi ve Rüzgâr Palamudu

6-7 dakika okuma
11 sayfa
5+

Büyük bir fırtına yaklaşırken minik sincap Chippi koşa koşa bütün orman hayvanlarına haber verir ve onlara yardım eder. Sonra yaşlı meşe ağacında pırıl pırıl bir palamut bulur ve dileğini kendisi için değil, bütün orman için diler. Acaba Chippi ormanı fırtınadan kurtarabilecek mi?

Ormanın ta derinlerinde, dalları birbirine dolanmış upuzun ağaçların arasında Chippi adında küçük bir sincap yaşardı. Kabarık kuyruğu kendisinden bile büyüktü! Chippi korkmadan en yüksek dallara tırmanır, yeni kovuklara merakla bakardı.

Serin bir sonbahar sabahı Chippi kış için meşe palamudu topluyordu. Soğuk, sert bir rüzgâr esti. Hayvanlar telaşla konuşmaya başladı: “Uzakta kapkara bulutlar var!” “Büyük bir fırtına geliyor!” “Ya yuvalarımız zarar görürse?” Chippi'nin de kalbi küt küt attı.

Tam o sırada Chippi'nin can arkadaşı baykuş Clara süzülüp yanına kondu. Dengede durmak için hâlâ kanat çırpıyordu. Kocaman gözleriyle endişeyle bakıyordu. “Chippi, sen de duydun mu? Fırtına bugün buraya gelecek! Gel, birlikte herkese haber verelim!” Chippi hemen başını salladı. Beklemeye hiç vakit yoktu.

Chippi dalların üstünde rüzgâr gibi koştu. “Çabuk! Fırtına geliyor! İnlerinizin ağzını kapatın! Kovuklarınıza saklanın!” diye seslendi. Onu duyan hayvanlar hemen koşuşturmaya başladı. Kimi yavrularını topladı, kimi kapısını yapraklarla tıkadı.

Chippi oradan oraya koşup arkadaşlarına yardım ediyordu. Güneş hâlâ parlıyordu, fırtına henüz gelmemişti. Birden yaşlı meşe ağacının dallarında bir şey ışıldadı. “O da ne?” Chippi merakla hemen yukarı tırmandı. Bir dalın üstünde bir meşe palamudu duruyordu. Güneşte pırıl pırıl parlıyordu, tıpkı bir hazine gibi!

Az sonra Clara da yandaki dala kondu. Gözleri şaşkınlıkla kocaman açıldı. “Vay canına! Bu, Rüzgâr Palamudu! Eski bir masalda anlatılır: Ona fısıltıyla bir dilek söylersen rüzgârları susturur, ormanı fırtınadan korurmuş!” Chippi'nin gözleri umutla parladı.

Chippi palamudu minik patileriyle usulca aldı. “Clara, bununla ormanımızı kurtarabiliriz!” dedi kararlı bir sesle. Sonra gözlerini yumdu. Arkadaşlarını, onların yuvalarını, sevdiği ormanı düşündü. Palamudu göğsüne sımsıkı bastırdı ve fısıldadı: “Ne olur, ormanımızı fırtınadan koru. Herkesi koru.”

Birden palamut altın gibi parladı! Işığı bütün ormana yayıldı. Her ağaca, her kovuğa, her yuvaya kondu. Ortalık yorgan altı gibi sıcacık ve sessiz oldu. Chippi içinden “Artık hazırız” dedi.

Derken fırtına koptu. Rüzgâr uğulduyor, yağmur ağaçların tepesinde davul çalıyordu. Ama hayvanlar yuvalarına çoktan saklanmıştı; Chippi onları uyarmıştı ya! Altın ışık da ormanı koruyordu. Kimse incinmedi, tek bir yuva bile yıkılmadı.

Fırtına dinince hayvanlar başlarını dışarı uzattı. Bir de ne görsünler! Orman yerli yerindeydi, eskisi kadar güzeldi! Herkes sevinçle zıpladı.

Clara kanadıyla Chippi'ye sarıldı. “Herkese koşa koşa sen haber verdin” dedi usulca. “Dileğini de kendin için değil, bütün orman için diledin.” Chippi utandı, kabarık kuyruğu titredi. Yüzünü kuyruğuna gömdü ama içi sımsıcaktı.

Paylaş:Pinterest WhatsApp Facebook Bir arkadaşa gönder

Bilinen masalları kimin yazdığını ve ilk baskılarında nasıl olduklarını merak ediyor musunuz? Yazılara bakın

Konuya göre

Vahşi hayvan boyama sayfaları

Daha çok masal

Bütün masallar