Trudne łamańce językowe nie do wymówienia

10 łamańców

Te nie wychodzą ani za pierwszym, ani za piątym razem, i na tym polega umowa. Trudny łamaniec nie ma dziwnych słów — stawia dwie niemal identyczne zbitki tak blisko siebie, że usta nie zdążą zmienić układu.

Dobrze idą od ósmego roku życia, kiedy dziecka nie frustruje już pomyłka, tylko bawi go, jak samo brzmi. Pod każdym napisane jest, gdzie dokładnie jest pułapka — warto przeczytać przed próbą, bo kto wie, gdzie się przewraca, ten przewraca się rzadziej.

Spadł bąk na strąk, a strąk na pąk. Pękł pąk, pękł strąk, a bąk się zląkł.
Co łamie język: Cztery słowa na «ąk» i «ękł», różniące się jedną głoską na początku. Trzeci wers to miejsce, w którym łamie się każdy: dwa razy «pękł» pod rząd.ludowy
Trzynastego trzynasty trzmiel trzasnął trzy trzcinowe trzonki.
Co łamie język: «Trz» siedem razy w dwóch wersach i ani razu nic innego. Najbardziej skoncentrowana zbitka w całym zbiorze.ludowy
Czy rak trzyma w szczypcach strzęp szczawiu, czy trzy części trzciny?
Co łamie język: «Szcz», «trz», «strz» na przemian, a do tego zdanie jest pytaniem, więc trzeba je jeszcze zrozumieć. Trzeci wers dobija.ludowy
Wyindywidualizowaliśmy się z rozentuzjazmowanego tłumu.
Co łamie język: Dwa najdłuższe słowa polszczyzny obok siebie — dziewięć i osiem sylab. Tu nie łamie się język, tylko pamięć: trzeba je podzielić na trójki sylab.ludowy
Warzy żona żonie żurek, żurek żonie warzy żona.
Co łamie język: «Ż» i «rz», które brzmią identycznie, a piszą się inaczej — i cztery słowa w dwóch układach. Drugi wers to ten sam, przeczytany od tyłu.ludowy
Pocztmistrz z Tczewa, Tczewa pocztmistrz.
Co łamie język: «Czt», «cz», «tcz» w czterech słowach. Cztery słowa, a przy trzecim powtórzeniu wychodzi «poczmistrz z Czewa».ludowy
Konstantynopolitańczykowianeczka.
Co łamie język: Jedno słowo, dwanaście sylab, i nic poza nim. Uczy się go od końca: «-neczka», potem «-kowianeczka», potem dalej — i dopiero wtedy wychodzi.ludowy
Dziewięćset dziewięćdziesiąt dziewięć dzięciołów dziobie dziuple.
Co łamie język: «Dzi» i «dź» dziesięć razy, a do tego liczba, którą trzeba wypowiedzieć poprawnie. Łączy dwie trudności naraz.nasz
Szczypce szczypią szczupaka, a szczupak szczypcom nie ulega.
Co łamie język: «Szcz» cztery razy z czterema samogłoskami. Drugi wers zmienia rytm, i właśnie tam wszystko się rozsypuje.nasz
Rozczochrana kalarepa rozczochrała kalarepkę, a kalarepka rozczochrała rozczochraną kalarepę.
Co łamie język: Dwa długie słowa zamieniające się miejscami cztery razy. Nie ma tu trudnej zbitki — jest za to zdanie, które zjada własny ogon.nasz

Jak je ćwiczyć

Przy trudnych pomaga tylko dzielenie na kawałki. Mówi się sam pierwszy fragment, aż wyjdzie czysto trzy razy, potem dokłada drugi, i tak dalej. Próbowanie całego zdania od początku niczego nie uczy: zacina się zawsze w tym samym miejscu i po chwili nudzi. Druga rzecz, która pomaga, to przesadzać ustami w sposób wręcz śmieszny — przy «a» otwierać szeroko, przy «o» wysuwać wargi. Wygląda to głupio i właśnie to rozdziela dwie mylone głoski. A jeśli któryś zatnie się na tygodnie, odłóżcie go i wróćcie za miesiąc: tych uczy się przez odpoczynek, nie przez upór.

Więcej łamańców

Po łamańcach bajka: ilustrowane bajki na dobranoc w Marytale →

Siedem ludowych, anonimowych łamańców w domenie publicznej; trzy napisała Marytale. Przy każdym zaznaczono, który jest który. Źródło: Wikipedia, łamaniec językowy.